|
17-06-2004 Column 139 Begin een eigen bedrijf, aldus De Geus Soms vraag ik mij wel eens af door wat voor mensen wij eigenlijk vanuit Den Haag bestuurd worden. In de afgelopen weken hebben de kranten weer bol gestaan van alle malligheid die vanuit ministeries tot ons komt. Hoogtepunt van gekte was wel de ruzie tussen minister Van der Hoeven en haar staatssecretaris Nijs. De minister werd door haar staatssecretaris met zoveel woorden in een interview omschreven als een onbetrouwbare bitch, maar in het publieke debat dat volgde zei zij afstand te willen nemen van het beeld dat zij daarmee van de minister had opgeroepen. Snapt u het nog? Tegelijkertijd kwam naar buiten dat de ambtelijke top van het ministerie van onderwijs ernstig verzwakt is en geen leiding of richting geeft. Dat gaf en geeft een hoop tumult, maar mijns inziens voor een groot deel gespeeld tumult, want iedere insider in ministeries weet dat dit bij veel departementen al jaren een probleem is. Behalve rare zaken kwamen ook ernstige dingen naar voren waarbij ik grote vraagtekens plaats bij de drijfveren en professionaliteit van betrokkenen. Drie ex-ambtenaren van het ministerie van onderwijs werden vervolgd voor vermeende valsheid in geschrifte omdat ze in opdracht van de baas een omvangrijke rekening in kleinere porties hadden verdeeld. Een schandelijke actie van justitie en terecht werden zij dan ook vrijgesproken. Schandelijk is het ook dat een marinier vervolgd dreigt te worden omdat hij tijdens een actie in Irak een plunderaar zou hebben doodgeschoten. Het lijk is weg en kogels zijn er niet. Toppunt van ongehoord handelen van het OM is de recente beschuldiging dat deze marinier als deelnemer aan speciale geheime missies ''laagdrempelig met geweld'' zou zijn omgaan. Het wordt tijd dat de bezem ook eens flink door de top van justitie gaat, zodat daar normaal verstand terugkeert. En zo kom ik op een uitspraak van weer een andere ster aan het Haagse firmament, de minister van sociale zaken De Geus. Volgens deze minister moeten meer mensen kiezen voor een eigen zaak, waarbij hij zei dat ook ouderen, arbeidsongeschikten en mensen in de bijstand een eigen bedrijf zouden moeten beginnen. Op deze ongenuanceerde uitspraak is al veel commentaar geweest. Het lijkt er ook op dat de minister heeft geciteerd uit een notitie van een van zijn ambtenaren die al 30 jaar slechts van achter een bureau de wereld wil veranderen. Want laten we wel wezen: zo reuze simpel als de minister het stelt kan het niet. Over het hebben van een eigen bedrijf kan ik uit ervaring meepraten; zowel ervaring die ik heb opgedaan als consultant als ervaring die het leven mij geleerd heeft. Stel u zit in de bijstand, ontvangt ww of u bent arbeidsongeschikt. In de meeste gevallen zijn uw financiële reserves dan uitgeput. Hoe moet u dan een eigen bedrijf beginnen? Bij de bank wordt u weggehoond, want banken lenen bij voorkeur slechts geld aan mensen die zoveel geld hebben dat ze het niet nodig hebben. Risicomijdend, heet dat. De uitkerende instantie trekt direct alle lopende uitkeringen in als men vermoedt dat u met een eigen zaak bezig bent. Omgekeerde bewijslast heet dat. Nog voordat u bent begonnen, bent u berooid. Wilt u aan de slag in de detailhandel en een winkel beginnen? Allereerst moet u een borg storten van drie maanden huur. Dan moet u bij de leverancier spullen inkopen. Consignatie bestaat niet meer, dus moet u direct afrekenen. Maar wat een geluk, u had ooit geld geërfd van tante Mien en uw winkel kan worden geopend. Dan begint het. Op de eerste dag staat al iemand van de gemeente op de stoep. U hebt een tafeltje met koopwaar buiten staan en er hangt een vlag boven de deur. Voor beide zaken moet u precariorechten betalen. En weet u wel dat die ene vuilniszak in de week beschouwd wordt als ''bedrijfsafval'' en dat u als ondernemer daarvoor tienmaal zoveel betalen moet als voor diezelfde zak die u thuis als particulier aan de weg zet? Een week later breekt de gemeente de straat open om nieuwe riolering aan te leggen. Het werk valt tegen en een halfjaar lang ziet u bergen zand maar geen klanten. Leuk, begin een eigen bedrijf! Maar u slaat zich toch door deze tegenvallers heen, de zaak gaat goed lopen en u neemt een verkoopster in dienst. Een week later valt ze in de discotheek van de barkruk, raakt gewond en belandt in de ziektewet. Dat mag u betalen. En als het ernstiger blijkt te zijn en ze wordt arbeidsongeschikt bent u de pineut. Zet daar de zegeningen van de loondienst eens tegenover. Betaalde vakantie- en ziektedagen, geen dagelijkse stress om het voortbestaan van de zaak, een geregelde pensioenvoorziening, een werkdag van acht uur en geen boekhouding bijhouden in het weekend. U begrijpt dat de waarheid ergens in het midden ligt. Voor veel mensen is het financieel volstrekt onmogelijk een eigen zaak te beginnen, nog daargelaten de vraag wat voor zaak. Voor hen die wel een financieel opstapje of de nodige kennis hebben, is het spijkeren van een bordje op de deur met wat je verkoopt makkelijk, maar dan begint het pas. Een woud van regeltjes en financiële obstakels en belemmeringen staan de startende ondernemer in ons land te wachten. Pas als je daar doorheen bent, ben je gelouterd als ondernemer. En dan begint de strijd om het overleven. Tot op heden is de overheid niet echt voorwaardenscheppend bezig om mensen te stimuleren ondernemer te worden. Dat wordt in mijn ogen alleen maar slechter door de stroom van regelgeving die thans vanuit Brussel komt. Zolang daar tot in de meest absurde details - van de samenstelling van een balletje gehakt tot het geluid van een fietsbel - wordt geregeld wat mag en vooral niet mag, wordt particulier initiatief doodgemaakt. Deze overwegingen had onze minister bij zijn oproep moeten plaatsen. Dan had het bepaald overtuigender geklonken. Karel Baarspul consultant 06-28168818 karel@ibsss.nl Noot: Kijk voor het regelmatig bijgewerkte banenaanbod op de IBS vacature-pagina's en op http://www.jobbingmall.nl/ en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.
|