Inmiddels heeft de regering besloten zich toch maar eens te buigen over de fileproblemen in Nederland.
In plaats van de mobiliteit te laten betalen door rekeningrijden zonder echt iets aan de oplossing te doen, schijnt nu de tijd rijp om de zaak wat praktischer aan te pakken en binnen breed landelijk overleg te proberen tot een plan van aanpak te komen.
Nu zelfs Utrecht de proef voor het rekenningrijden afwijst, mogen we hoop koesteren, dat dit onzalige plan niet doorgaat. Mogelijk zal ook de rede het winnen bij de onzalige gedachte om de belasting op auto's met dieselmotoren te verhogen. Onzalig omdat het het enige terrein is waar men door toepassing van nieuwe technologie auto's op de weg kan brengen die op 1 liter dieselolie 30 km rijden. Daarnaast worden de motoren geschikt gemaakt om ook zonder het laatste beetje zwavel in de brandstof te kunnen rijden. Minder CO2 en andere voor het milieu schadelijke uitstoot.
Deze week mocht ik zelf weer eens genieten van de volkomen onvoorspelbare file-ellende in Nederland. Eerst dicht bij huis 13 km rond het middaguur. Dat kostte op 25 km zo'n anderhalf uur extra. Later in de week een met je meerijdende file. Ik had een vaste metgezel van Eindhoven naar Leiden!
Als je in zo'n file staat , mag je soms de voorzienigheid wel danken dat je niet buiten je schuld in een kop-staartbotsing terecht komt. Enerzijds zijn de wegen zodanig aangelegd, dat er voortdurend geritst moet worden vanwege het wisselende aantal banen. Zou dat nu echt niet anders kunnen? Anderzijds blijven de automobilisten voortdurend, als de ene baan 25 meter sneller lijkt te zijn dan de ander, van baan wisselen. Zou het nu echt iets uitmaken? Ik denk van niet. Het makkelijkste is natuurlijk dat we het USA systeem van "keep your lane" gaan aanhouden. Uiteraard stuit zo'n idee meteen weer op tegenstanders die weten uit te leggen, dat zoiets in Nederland niet kan, omdat onze politie niet streng genoeg zou zijn. Grotere kletskoek heb ik nog niet gehoord.
Zeker net zoiets als de bromfietsers die over enkele weken op de rijbaan moeten rijden in plaats van op het fietspad. Dat kan nog aardig worden. Even niet over nagedacht zeker, dat we het hier hebben over de meest ongedisciplineerde weggebruikers van Nederland. Ze moesten van het fietspad af, omdat ze half Nederland van de sokken reden. Af en toe een hersenschudding of ander leed, maar naar mijn gevoel te overzien vergeleken bij wat we mogen verwachten als ze op de rijbaan verschijnen. Overal stijle drempels en smalle doorgangen, rijbaanversmallingen en die bromfietsers maar op hun beurt wachten. Ja hoor, ik zie het al voor mij. Te hard rijden welnee nooit van gehoord! Binnen de bebouwde kom 30 km. Ooit in het wild een bromfiets gezien die zo hard ook werkelijk reed en bleef rijden? Gelukkig maar anders werd het allemaal nog erger. Brommertje ploft lekker 30 km op een éénbaansweg (extra smal) en al die auto's erachter hangen.
Trouwens wat te denken van al die extreme drempels die overal worden aangelegd. Waarom niet besloten voor het aloude zandpad. Kun je ook niet hard rijden, maar richt minder schade aan. Gewoon een paar harkauto's aanschaffen en een paar keer per dag even gladharken. Zijn we al een beetje gewend van de sneeuwpistes.
Ik vraag me af of ooit over de milieueffecten van die drempels is nagedacht. Voortdurend remmen en optrekken bevorderd de optimale verbranding niet echt en optrekken en remmen veroorzaakt veel geluidsoverlast. In woonwijken en speelstraten begrijp ik het nog wel maar op doorgaande wegen wordt het aardig irritant. Waarom niet eenvoudig weg weer de oude kasseien in woonwijken. Dan laat iedereen het ook wel uit zijn hoofd om hard te rijden, maar dan zonder het ergelijke optrekken en remmen. Mijn bijdrage aan de oplossing van dit probleem.
Dan nog een misvatting in het vak, die ik geregeld tegenkom. Kandidaten denken nog wel eens, dat ze voor de diensten van W& S bureaus , headhunters en executive searchers moeten betalen. Dat is evenwel om wettelijke redenen niet zo. Degene die betaalt is de opdrachtgever en dat is meestal de werkgever en nooit de kandidaat.
Alleen een outsource bureau kan geld vragen aan kandidaten voor zijn diensten. Omdat kandidaten niet betalen, kan men aan een bemiddeling geen ander recht ontlenen dan dat het bureau zijn best zal doen. Vanwege de grote drukte op de markt en de vele kandidaten die zich op de markt begeven om alleen hun marktwaarde te bepalen, is het voor bureaus voor ondoenlijk om spontaan geregeld te bellen met kandidaten over de eventuele voortgang.
Zeker nu kandidaten als ze thuiskomen meteen op het internet gaan en verder onbereikbaar zijn. Het is lang niet altijd doenlijk om al die kandidaten na te bellen en het is dan ook redelijk als men zelf van tijd tot tijd belt met de bureaus waar men is ingeschreven. Een andere vraag die mij geregeld bereikt is die waarin de kandidaat niets over zichzelf vertelt, maar wel vraagt allerlei vacatureinformatie aan hem op te sturen. Zelf doet men dan alle mogelijke moeite om het privé leven te verdedigen, maar men realiseert zich niet dat men wel verlangt dat de privacy van het opdrachtverstrekkende bedrijf in een tevroeg stadium volstrekt genegeerd wordt. Juist de headhunter is ingeschakeld om zo discreet mogelijk de belangen van een werkgever te dienen en niet alle bedrijfsgegevens over straat te gooien. De achtergrond waarom het tot deze misverstand komt is wel duidelijk. Er wordt op steeds lager niveau bemiddeld en dan gaat het over oneindig veel meer banen dan bij het midden en hoger kader. Zodat gemakkelijk gedacht wordt dat discretie naar de opdrachtgever geen rol zou kunnen en hoeven te spelen.

Noot: Kijk voor het laatste banenaanbod op de IBS pagina's van http://www.jobbingmall.nl en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.
Wil je de column automatisch ontvangen, abonneer je dan! Even een E-mail terugzenden aan hans@ibsss.nl is voldoende, dan wordt je op de mailinglist geplaatst!